Haagse prostituees krijgen hulp

Ruim 32 jaar stond Cobie Kames (50) achter het raam. In onder meer de Geleenstraat verdiende ze haar geld als prostituee. Drie jaar geleden zei ze de branche vaarwel. Nu werpt Kames zich op als belangenbehartiger van Haagse sekswerkers. De plannen voor het nieuwe bordeel bekijkt ze argwanend. ,,Van mij hoeven de Doublet en Geleen nietJa, ze zijn er. De meiden die ’s morgens tegen hun vriend zeggen dat ze gewoon naar hun werk in een drogisterij gaan. En ’s middags thuiskomen alsof er niets aan de hand is. Terwijl ze eigenlijk de hele dag achter het raam in de Doublet- of Geleenstraat hebben gezeten. ,,Er is veel schaamte”, zegt Cobie Kames. ,,Niet dat die vrouwen niet trots zijn op hun werk. Wel omdat ze bang zijn dat de buitenwereld hen dan niet meer accepteert. Vrienden, familie en soms dus zelfs de eigen partner weten niet eens wat voor werk ze eigenlijk doen.”

Kames kan het weten. Ruim 32 jaar werkte ze als sekswerker in verschillende branches. Achter het raam, in een club, vrijwel alles heeft ze wel gezien. Het grootste deel van haar leven speelde zich af in de Geleenstraat, maar ze heeft ook op andere plekken gewerkt. ,,Ja, in die jaren is er natuurlijk veel veranderd. Dertig jaar geleden liep je bij elkaar de deur plat en maakte je altijd een praatje. De sfeer was heel gemoedelijk. Nu merk je dat de dames steeds meer op zich zelf zijn. En wat meer op hun hoede.”

Dat is ook niet zo raar, vindt Kames. ,,De huurprijs van een werkruimte is fors gestegen. Niet dat exploitanten daar veel aan kunnen doen, zij berekenen de hogere vergunningprijzen door aan de prostituee. Maar dat betekent dat je als sekswerker hard moet werken om het geld terug te verdienen. Dan is het niet zo gek, dat je niet altijd tijd hebt voor een praatje.” Het is volgens haar een mythe dat de ramen in de Doublet- en Geleenstraat zijn ‘overgenomen’ door Oost-Europese dames. ,,Nee joh. Er zijn nog steeds genoeg Nederlandse vrouwen. Maar ook Dominicaanse en Cubaanse.”

Over de overlast in en rondom de Doubletstraat is ze duidelijk. ,,Die wordt echt niet veroorzaakt door de dames. En ook niet door de klanten. Nee, het zijn die jonge gastjes die rotzooi trappen. Diezelfde jongens die de Spuistraat soms onveilig maken. Die moet je aanpakken. En laat de dames met rust.”

Verbazing

Met stijgende verbazing heeft Kames de afgelopen week gekeken naar de discussie rondom de raamprostitutie in de Doubletstraat. ,,Er werd een beeld gecreëerd dat zo’n beetje elke vrouw daar gedwongen achter het raam zit. Onzin! Ik denk dat driekwart van de vrouwen er uit eigen beweging zit. Laat staan dat ze consequent worden mishandeld. Natuurlijk zijn er misstanden, maar doe nu niet alsof het alleen maar kommer en kwel is.”

Net als een groot deel van Den Haag was ook Kames verrast door het initiatief van de ideële stichting Non Nobis, die ergens in de stad een groot ‘humaan’ bordeel wil neerzetten (zie kader). ,,Het klinkt als een heel mooi plan. Zeker als de winsten terugvloeien naar de sekswerkers. Ik ga graag met de initiatiefnemers om tafel.” Maar ze is ook sceptisch. ,,Het is echt eerst zien en dan geloven.”

In de tussentijd zet Kames zich zelf ook met hart en ziel in om de positie van de Haagse sekswerkers te verbeteren. Vandaag is de ‘informele’ aftrap van een belangenorganisatie voor sekswerkers, Liberty. Deze vereniging richt zich volledig op de Haagse prostitutiebranche. Tot nu toe kunnen sekswerkers terecht bij Spot 46, een informatie- en adviescentrum voor seksuele dienstverleners. ,,Die doen fantastisch werk, maar het zijn wel mensen van buiten. Het voordeel is dat ons bestuur bestaat uit mensen die zelf in de branche werkzaam zijn geweest of er nog steeds werken. Dat wekt vertrouwen. Wij hebben vaak aan een half woord genoeg om te weten wat er speelt.”

En dat is meer dan genoeg, zegt Kames. ,,Sekswerkers worden in Nederland helaas niet voor vol aangezien. We lopen tegen allerlei praktische problemen aan. Kom je bij een makelaar voor een huurhuis, wordt het je met allerlei smoesjes onmogelijk gemaakt. Want ja, je zou die woning eens gebruiken om van huis uit te werken. Een bankrekening openen? Lang niet elke bank accepteert jou als klant. Je wordt anders behandeld dan anderen.”

De gestegen leegstand in de Doubletstraat is voor een aantal Hagenaars een teken dat ‘het einde van de raamprostitutie’ in de stad nabij zou zijn. Daar denkt Kames heel anders over. ,,Er is altijd al een bepaalde mate van leegstand geweest. De meeste vrouwen trekken van stad tot stad. Juist een nieuw gezicht is voor veel klanten aantrekkelijk. En als je na een paar maanden een dipje ziet in de omzet, trek je verder naar een andere plek. Zodoende staan er altijd ramen leeg.” Dat er nu meer ramen leeg staan dan anders, ziet ze ook, maar een specifieke verklaring heeft ze daar niet voor. ,,Dat moeten we nog onderzoeken.”

Acceptatie

Een belangenorganisatie in Den Haag is hard nodig, vindt ze. ,,Hier wordt neergekeken op het beroep van sekswerker. Dat is in Amsterdam toch anders. Als iemand op rolschaatsen met netkousen door het Vondelpark rijdt, wordt het als heel normaal gezien, terwijl je hier niet eens halverwege de Spuistraat komt. De acceptatie is hier niet groot. Dat moet echt gaan veranderen. Hopelijk kan Liberty daar een steentje aan bijdragen.”

Kames schat dat er in Den Haag zo’n 1.200 sekswerkers werken, maar naar het exacte aantal is het gissen. ,,Te meer omdat er een groot aantal in de illegaliteit zit.” En ook voor die groep moet Liberty zich hard maken. ,,Door allerlei omstandigheden zien we dat steeds meer vrouwen de laatste jaren ondergronds gaan werken. Dat kan te maken hebben met de wat hogere prijzen, maar ook met andere problematiek. Sommige vrouwen hebben psychische problemen. Of zijn verslaafd. Het is juist belangrijk om oog te hebben voor deze groep, maar hun leven voltrekt zich nu vaak veel te veel uit het zicht.”

Het zijn vaak schrijnende verhalen. ,,Ik weet dat er zo’n tachtig à negentig vrouwen op straat tippelen. Waar? Dat is elke keer anders. De ene keer in de Schilderswijk, dan weer in Laak. Of vanaf een camping of een parkeerterrein. Hoe ze hun kostje bij elkaar scharrelen, is onduidelijk. Vaak hebben ze helemaal geen huis. Dan slapen ze in groepjes bij elkaar, bij een vriend of in een drugspand. Het is enorm belangrijk dat er oog komt voor deze groep.”

Ze heeft hoop dat ze iets voor ze kan betekenen. ,,Ik doe heel erg mijn best om met ze in contact te komen. Al is het hard werken. Voor sommige dames wordt het een harde dobber. Die hebben zware psychische problemen. Een groot aantal denk ik nog wel te kunnen bereiken. Met behulp van therapie of medicijnen, zijn ze er weer bovenop te krijgen. Maar dan moet ik wel eerst hun vertrouwen winnen. Daarna kan de hulpverlening op gang komen.”

Daarnaast is er een groeiende groep vrouwen die online achter de webcam werkt. ,,Dat hoeft helemaal niet per se kinky of extreem te zijn”, zegt Kames. ,,Je komt ze in alle soorten en maten tegen. Zoals stellen die aan partnerruil doen, waarbij er soms wordt betaald. Daaruit halen sommigen ook hun inkomsten. Het probleem is dat het buiten het zicht gebeurt. En dat je dan niet weet onder welke omstandigheden de sekswerkers hun werk moeten doen.”

Nooit mét

In de discussie rond de Doublet stoort het Kames dat er alleen óver de vrouwen wordt gesproken, nooit mét. ,,Niemand loopt ooit de straat in om eens een gesprekje met ze aan te knopen. Iedereen denkt dat hij weet hoe het zit, maar niemand verdiept zich écht.” Deels komt dat ook door de vrouwen zelf, erkent Kames. ,,Door het stigma en de negatieve beeldvorming, is het wantrouwen groot. Daarom is het zo belangrijk dat Liberty er komt. Dan kunnen we een volwaardige spreekbuis zijn voor bewoners, politici en ambtenaren.”

Ze wil dolgraag dat de Hagenaar eindelijk hun beroep gaat accepteren. ,,We zijn net zo legaal als een bakker die elke dag zijn brood verkoopt. Ik kan me dan ook zo storen aan het beeld dat wij ons lichaam zouden verkopen. Het slaat nergens op. We verlenen een dienst. Ons lichaam nemen we elke avond gewoon mee naar huis.”

Een ding wil ze nog wel hebben gezegd: van haar hoeven de ramen op de Doublet- en Geleenstraat niet dicht. Maar als het tóch die kant opgaat, dan in elk geval niet op de Binckhorst. ,,Dat wil je toch niet, weggestopt op een donker industrieterrein. Nee, prostitutie hoort bij de stad. Dus stop ons niet weg in een uithoek, maar laat ons in het zicht. Dan is er maximale controle.”

Bron: Ad.nl

Dit bericht is geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *