VVD wil prostitutie-straten sluiten of verplaatsen

De VVD vindt dat de Haagse prostitutie-straten Doubletstraat en Geleenstraat de bloei van de Stationsbuurt, het Oude Centrum en de Rivierenbuurt tegenhouden. Daarom moeten ze worden gesloten, of verplaatst. In deze gebieden willen de Haagse liberalen samen met de Wijkontwikkelingsmaatschappij (WOM) vervallen panden opknappen en herontwikkelen tot woningen voor onder anderen studenten en starters.

Dit valt te lezen in het programma ‘Den Haag nóg mooier’ van de VVD Den Haag voor de gemeenteraadsverkiezingen van 21 maart. Het 50 pagina’s tellende boekwerk werd gisteravond ten doop gehouden tijdens de aftrap van de verkiezingscampagne onder leiding van lijsttrekker Boudewijn Revis, momenteel wethouder van onder meer buitenruimte.

“Na sluiting van de prostitutie in de Doubletstraat en vervolgens in de Geleenstraat worden er aantrekkelijke nieuwe woningen ontwikkeld. De Doubletstraat krijgt het karakter van het Oude Centrum. Op en rond de Geleenstraat komt ruimte voor een grotere gebiedsontwikkeling met hogere bouw, zodat er nieuwe, betaalbare woningen voor starters en midden- en lagere inkomens komen in een groene omgeving. Zo sluit het centrum ook beter aan op het Rijswijkseplein,” schrijft de VVD.

Bron: Dagblad070.nl

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen

Geschiedenis van de raamprostitutie in Nederland

‘Sinds mensenheugenis zit er raamprostitutie in de Hardebollenstraat in Utrecht’, zei Felix Meurders enige tijd geleden op de radio tijdens een item over het sluiten van de bordelen aldaar. Net als Felix denken velen dat raamprostitutie een eeuwenoud verschijnsel is. Dat is niet het geval. Het ontstond aan het eind van de negentiende uit clandestiene prostitutie.

Een van die vormen van clandestiene prostitutie was het zogeheten vigileren: de vrouwen stonden voor de deur of hingen uit het raam om klanten aan te spreken. Dit gebeurde op kleine schaal. Het was toen gemakkelijk te bestrijden. De politie ging gewoon voor de deur staan, waardoor klanten niet meer naar binnen durfden. De prostituees gingen daarop van binnenshuis uit de aandacht van klanten trekken. (Stemvers, 1985). De gemeente Amsterdam trad op tegen deze vorm van prostitutie door in de APV op te nemen dat het verboden was vanuit het huis de aandacht van passanten te trekken. Het viel overigens moeilijk te bewijzen of dat wel of niet gebeurde.

Vigilerende vrouwen

Alle gemeentelijke verordeningen op het gebied van prostitutie werden buiten werking gesteld door het landelijk van kracht worden van de wet Regout, Art. 250 bis Wetboek van Strafrecht, ofwel het bordeelverbod. Dit leidde ertoe dat prostituees allerlei manieren gingen zoeken om te blijven werken. Veel vrouwen werkten vanuit hun eigen huis of huurden, eventueel met collega’s, een gemeubileerde woning. Daarvoor konden ze een al of niet fictief huurcontract overleggen. Er viel op grond van het wetsartikel weinig tegen te doen. Dat verbood namelijk slechts het gelegenheid geven voor ontucht met derden. Maar in dit soort gevallen waren derden er niet aantoonbaar bij betrokken. En de werkzame prostituees waren niet bereid tegen de huisbazen of exploitanten te getuigen.

Deze vorm van prostitutie nam toe, mede doordat het voor huisbazen aantrekkelijk was om aan prostituees te verhuren omdat van hen veel hogere huren kon worden gevraagd dan van andere bewoners. (Slobbe, 1937) Vanaf 1902 waren er bijvoorbeeld in de buurt YY (De Pijp) in Amsterdam veel alleenwonende vrouwen die door middel van ‘ontucht in hun onderhoud voorzagen’.

Plaatselijke verordeningen

Tussen de twee wereldoorlogen werden onder huiszittende prostituees die vrouwen verstaan die in hun eigen of andermans woning klanten ontvingen. Ook daar trad men tegen op. Het Amsterdamse stadsbestuur verordineerde:

‘Het is verboden zich binnenshuis (hieronder begrepen in de huisdeur) bevindende op eenigerlei wijze de aandacht der voorbijgangers tot zich te trekken nadat men van een ambtenaar der politie in het belang van de openbare zedelijkheid den last heeft ontvangen dit na te laten.‘

Alleen al in 1935 werden er 1547 processen verbaal opgemaakt op grond van de overtreding van deze APV.

Prostituees waren vindingrijk in het omzeilen van het verbod. Dat bleek uit het al of niet apocriefe verhaal over Antwerpse Greet. Deze Greet werkte in de Nieuwe Brugsteeg in Amsterdam en toonde haar elleboog door een gat in een fluwelen gordijn. Rond het gat had ze een vergulde lijst gehangen. (Stemvers, 1985)

In de jaren vijftig was ook de raamprostitutie op de Wallen nog een kleinschalige aangelegenheid. Men kende elkaar, vooral van bijnaam. Zo werkten er prostituees die bekend werden onder de namen Citroenkut, Lien de Boskat en Karbonadehoer. Destijds zaten er ook in een paar woningen in de Haagse Poeldijksestraat prostituees. Dat waren Marie Vet, Blonde Frieda en Tante Stien, aldus Karel Verkijk, de oudste nog levende pooier.1

Conflicten met omwonenden

De raamprostitutie kwam vooral tot bloei in buurten waar het onderhoud van de huizen slecht was en waar niemand de huizen wilde kopen. Andere bedrijven trokken er weg. Het waren wijken in verandering. (Gorgels, 1993) De prostituees werkten toen in woonbuurten waar ook winkeltjes zaten. In Den Haag waren er zes straten met veertig ramen. De prostitutie was sinds de jaren zestig zichtbaarder geworden door de ‘rode lampjes’, die feller werden doordat TL- licht gemeengoed was geworden.

Beroep Prostituee, 1987

In de jaren zeventig en tachtig werden de huurbazen agressiever. Geen wonder, in plaats van hun pandjes aan gewone mensen te verhuren voor 400 gulden konden ze 1000 gulden beuren met verhuur aan raamprostituees. De kamertjes werden door middel van bordkarton opgedeeld waarna er ineens twee vrouwen achter het raam konden zitten. Dit leidde nogal eens tot conflicten met andere bewoners, die er bijvoorbeeld mee geconfronteerd werden dat de benedendeur ineens open moest blijven.2

Stadsvernieuwing

De meeste steden hadden geen beleidsmatig antwoord op de vestiging van raamprostitutie in die wijken. (Belderbos in Beroep Prostituee, 1987). In de jaren zestig stonden veel van de wijken op de nominatie voor de sloop. De grond was betrekkelijk duur en daarom wilden de lokale overheden er kantoorgebouwen en dergelijke neerzetten. Aan het einde van de jaren zestig veranderde de samenstelling van die wijken echter. Studenten namen er hun intrek en gingen samen met andere nieuwkomers pleiten voor behoud. ‘Bouwen voor de buurt’ werd het adagium. Deze beweging vond weerklank bij de lokale besturen die de plannen om de buurten af te breken lieten varen en ruimte gaven aan een nieuw concept: ‘stadsvernieuwing’. Dit trof ook de prostitutiebuurten waarover het op beleidsniveau tot dan toe stil was gebleven. De noodzaak tot beleid diende zich echter voor het eerst aan in Rotterdam, in de jaren zeventig, toen stadsvernieuwing op Katendrecht een nieuw element in de discussie ging vormen. De bewoners eisten een overlastvrije woonomgeving in hun duurdere huurwoningen.

Daar kwam bij dat de prostitutie een grootschaliger industrie werd. Pooiers, exploitanten en prostituees waren mobieler geworden en concurreerden meer met elkaar. Dit verliep niet altijd even elegant en de buurtbewoners werden geconfronteerd met intimidatie. Op Katendrecht mochten bewoners bijvoorbeeld niet meer op een mooie zomeravond op hun stoepje zitten omdat dit de klanten kon afschrikken.

In vrijwel alle steden met raamprostitutie, behalve in Rotterdam, werd in de jaren tachtig specifiek beleid ontwikkeld.

Bron: Historiek.net

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen

Ritje naar Haagse prostituees in Geleenstraat eindigt in Leidse politiecel

Vier mannen zijn dinsdagavond rond 20.30 uur aangehouden op de Haagweg in Leiden. De auto van de vier bleek als gestolen in het politiesysteem te staan, ook de kentekenplaten waren gestolen.

Het viertal werd ter controle staande gehouden door agenten op de Haagweg. Na onderzoek bleek dat het voertuig voorzien was van gestolen kentekenplaten. Ook viel het de agenten op dat het chassisnummer deels onzichtbaar was. Het voertuig zelf bleek eind augustus vorig jaar gestolen te zijn in Wateringen.

De vier mannen werden vervolgens aangehouden en overgebracht naar het politiebureau voor verhoor. Het gaat om drie mannen uit Rotterdam in de leeftijd van 17 en 18 jaar en een 17-jarige man uit Capelle aan den IJssel. Onderweg naar het politiebureau vertelden ze aan de agenten dat ze onderweg waren geweest naar prostituees in de Geleenstraat in Den Haag.

Bron: Leidschdagblad.nl

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen

Jarenlange celstraffen voor uitbuiting prostituees Geleenstraat

Twee Hongaren zijn vrijdag veroordeeld tot 2,5 en 9 jaar cel voor uitbuiting van Hongaarse prostituees in de Haagse Geleenstraat. Ook moeten ze 200.000 euro schadevergoeding aan de vrouwen betalen.

De rechtbank oordeelde dat de verdachten zich schuldig hebben gemaakt aan moderne slavernij. De vijf Hongaarse vrouwen hadden namelijk niet de vrijheid om zelf te beslissen of ze de prostitutie in wilden gaan. Ook zijn de vrouwen financieel uitgebuit. Volgens de rechter lieten de verdachten zich alleen leiden door geld en hielden zij geen enkele rekening met de gevolgen voor hun slachtoffers. De verdachten zagen de vrouwen slechts als een middel om geld te verdienen. De vrouwen werden gecommandeerd, geïntimideerd, bedreigd en beledigd.

De zaak tegen een derde verdachte is uitgesteld zodat de slachtoffers aangifte tegen de man kunnen doen.

Bron: Denhaag.fm

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen

Haagse prostituees krijgen hulp

Ruim 32 jaar stond Cobie Kames (50) achter het raam. In onder meer de Geleenstraat verdiende ze haar geld als prostituee. Drie jaar geleden zei ze de branche vaarwel. Nu werpt Kames zich op als belangenbehartiger van Haagse sekswerkers. De plannen voor het nieuwe bordeel bekijkt ze argwanend. ,,Van mij hoeven de Doublet en Geleen nietJa, ze zijn er. De meiden die ’s morgens tegen hun vriend zeggen dat ze gewoon naar hun werk in een drogisterij gaan. En ’s middags thuiskomen alsof er niets aan de hand is. Terwijl ze eigenlijk de hele dag achter het raam in de Doublet- of Geleenstraat hebben gezeten. ,,Er is veel schaamte”, zegt Cobie Kames. ,,Niet dat die vrouwen niet trots zijn op hun werk. Wel omdat ze bang zijn dat de buitenwereld hen dan niet meer accepteert. Vrienden, familie en soms dus zelfs de eigen partner weten niet eens wat voor werk ze eigenlijk doen.”

Kames kan het weten. Ruim 32 jaar werkte ze als sekswerker in verschillende branches. Achter het raam, in een club, vrijwel alles heeft ze wel gezien. Het grootste deel van haar leven speelde zich af in de Geleenstraat, maar ze heeft ook op andere plekken gewerkt. ,,Ja, in die jaren is er natuurlijk veel veranderd. Dertig jaar geleden liep je bij elkaar de deur plat en maakte je altijd een praatje. De sfeer was heel gemoedelijk. Nu merk je dat de dames steeds meer op zich zelf zijn. En wat meer op hun hoede.”

Dat is ook niet zo raar, vindt Kames. ,,De huurprijs van een werkruimte is fors gestegen. Niet dat exploitanten daar veel aan kunnen doen, zij berekenen de hogere vergunningprijzen door aan de prostituee. Maar dat betekent dat je als sekswerker hard moet werken om het geld terug te verdienen. Dan is het niet zo gek, dat je niet altijd tijd hebt voor een praatje.” Het is volgens haar een mythe dat de ramen in de Doublet- en Geleenstraat zijn ‘overgenomen’ door Oost-Europese dames. ,,Nee joh. Er zijn nog steeds genoeg Nederlandse vrouwen. Maar ook Dominicaanse en Cubaanse.”

Over de overlast in en rondom de Doubletstraat is ze duidelijk. ,,Die wordt echt niet veroorzaakt door de dames. En ook niet door de klanten. Nee, het zijn die jonge gastjes die rotzooi trappen. Diezelfde jongens die de Spuistraat soms onveilig maken. Die moet je aanpakken. En laat de dames met rust.”

Verbazing

Met stijgende verbazing heeft Kames de afgelopen week gekeken naar de discussie rondom de raamprostitutie in de Doubletstraat. ,,Er werd een beeld gecreëerd dat zo’n beetje elke vrouw daar gedwongen achter het raam zit. Onzin! Ik denk dat driekwart van de vrouwen er uit eigen beweging zit. Laat staan dat ze consequent worden mishandeld. Natuurlijk zijn er misstanden, maar doe nu niet alsof het alleen maar kommer en kwel is.”

Net als een groot deel van Den Haag was ook Kames verrast door het initiatief van de ideële stichting Non Nobis, die ergens in de stad een groot ‘humaan’ bordeel wil neerzetten (zie kader). ,,Het klinkt als een heel mooi plan. Zeker als de winsten terugvloeien naar de sekswerkers. Ik ga graag met de initiatiefnemers om tafel.” Maar ze is ook sceptisch. ,,Het is echt eerst zien en dan geloven.”

In de tussentijd zet Kames zich zelf ook met hart en ziel in om de positie van de Haagse sekswerkers te verbeteren. Vandaag is de ‘informele’ aftrap van een belangenorganisatie voor sekswerkers, Liberty. Deze vereniging richt zich volledig op de Haagse prostitutiebranche. Tot nu toe kunnen sekswerkers terecht bij Spot 46, een informatie- en adviescentrum voor seksuele dienstverleners. ,,Die doen fantastisch werk, maar het zijn wel mensen van buiten. Het voordeel is dat ons bestuur bestaat uit mensen die zelf in de branche werkzaam zijn geweest of er nog steeds werken. Dat wekt vertrouwen. Wij hebben vaak aan een half woord genoeg om te weten wat er speelt.”

En dat is meer dan genoeg, zegt Kames. ,,Sekswerkers worden in Nederland helaas niet voor vol aangezien. We lopen tegen allerlei praktische problemen aan. Kom je bij een makelaar voor een huurhuis, wordt het je met allerlei smoesjes onmogelijk gemaakt. Want ja, je zou die woning eens gebruiken om van huis uit te werken. Een bankrekening openen? Lang niet elke bank accepteert jou als klant. Je wordt anders behandeld dan anderen.”

De gestegen leegstand in de Doubletstraat is voor een aantal Hagenaars een teken dat ‘het einde van de raamprostitutie’ in de stad nabij zou zijn. Daar denkt Kames heel anders over. ,,Er is altijd al een bepaalde mate van leegstand geweest. De meeste vrouwen trekken van stad tot stad. Juist een nieuw gezicht is voor veel klanten aantrekkelijk. En als je na een paar maanden een dipje ziet in de omzet, trek je verder naar een andere plek. Zodoende staan er altijd ramen leeg.” Dat er nu meer ramen leeg staan dan anders, ziet ze ook, maar een specifieke verklaring heeft ze daar niet voor. ,,Dat moeten we nog onderzoeken.”

Acceptatie

Een belangenorganisatie in Den Haag is hard nodig, vindt ze. ,,Hier wordt neergekeken op het beroep van sekswerker. Dat is in Amsterdam toch anders. Als iemand op rolschaatsen met netkousen door het Vondelpark rijdt, wordt het als heel normaal gezien, terwijl je hier niet eens halverwege de Spuistraat komt. De acceptatie is hier niet groot. Dat moet echt gaan veranderen. Hopelijk kan Liberty daar een steentje aan bijdragen.”

Kames schat dat er in Den Haag zo’n 1.200 sekswerkers werken, maar naar het exacte aantal is het gissen. ,,Te meer omdat er een groot aantal in de illegaliteit zit.” En ook voor die groep moet Liberty zich hard maken. ,,Door allerlei omstandigheden zien we dat steeds meer vrouwen de laatste jaren ondergronds gaan werken. Dat kan te maken hebben met de wat hogere prijzen, maar ook met andere problematiek. Sommige vrouwen hebben psychische problemen. Of zijn verslaafd. Het is juist belangrijk om oog te hebben voor deze groep, maar hun leven voltrekt zich nu vaak veel te veel uit het zicht.”

Het zijn vaak schrijnende verhalen. ,,Ik weet dat er zo’n tachtig à negentig vrouwen op straat tippelen. Waar? Dat is elke keer anders. De ene keer in de Schilderswijk, dan weer in Laak. Of vanaf een camping of een parkeerterrein. Hoe ze hun kostje bij elkaar scharrelen, is onduidelijk. Vaak hebben ze helemaal geen huis. Dan slapen ze in groepjes bij elkaar, bij een vriend of in een drugspand. Het is enorm belangrijk dat er oog komt voor deze groep.”

Ze heeft hoop dat ze iets voor ze kan betekenen. ,,Ik doe heel erg mijn best om met ze in contact te komen. Al is het hard werken. Voor sommige dames wordt het een harde dobber. Die hebben zware psychische problemen. Een groot aantal denk ik nog wel te kunnen bereiken. Met behulp van therapie of medicijnen, zijn ze er weer bovenop te krijgen. Maar dan moet ik wel eerst hun vertrouwen winnen. Daarna kan de hulpverlening op gang komen.”

Daarnaast is er een groeiende groep vrouwen die online achter de webcam werkt. ,,Dat hoeft helemaal niet per se kinky of extreem te zijn”, zegt Kames. ,,Je komt ze in alle soorten en maten tegen. Zoals stellen die aan partnerruil doen, waarbij er soms wordt betaald. Daaruit halen sommigen ook hun inkomsten. Het probleem is dat het buiten het zicht gebeurt. En dat je dan niet weet onder welke omstandigheden de sekswerkers hun werk moeten doen.”

Nooit mét

In de discussie rond de Doublet stoort het Kames dat er alleen óver de vrouwen wordt gesproken, nooit mét. ,,Niemand loopt ooit de straat in om eens een gesprekje met ze aan te knopen. Iedereen denkt dat hij weet hoe het zit, maar niemand verdiept zich écht.” Deels komt dat ook door de vrouwen zelf, erkent Kames. ,,Door het stigma en de negatieve beeldvorming, is het wantrouwen groot. Daarom is het zo belangrijk dat Liberty er komt. Dan kunnen we een volwaardige spreekbuis zijn voor bewoners, politici en ambtenaren.”

Ze wil dolgraag dat de Hagenaar eindelijk hun beroep gaat accepteren. ,,We zijn net zo legaal als een bakker die elke dag zijn brood verkoopt. Ik kan me dan ook zo storen aan het beeld dat wij ons lichaam zouden verkopen. Het slaat nergens op. We verlenen een dienst. Ons lichaam nemen we elke avond gewoon mee naar huis.”

Een ding wil ze nog wel hebben gezegd: van haar hoeven de ramen op de Doublet- en Geleenstraat niet dicht. Maar als het tóch die kant opgaat, dan in elk geval niet op de Binckhorst. ,,Dat wil je toch niet, weggestopt op een donker industrieterrein. Nee, prostitutie hoort bij de stad. Dus stop ons niet weg in een uithoek, maar laat ons in het zicht. Dan is er maximale controle.”

Bron: Ad.nl

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen

‘Kelly van der Veer stapt uit de prostitutie’

Kelly van der Veer, die bekend werd door haar deelname aan het programma Big Brother in 2001, stopt met haar carrière in de prostitutie.

Volgens RTL Boulevard stopt Van der Veer met haar werk bij een Haagse seksclub om zich te richten op spiritualiteit. Ze gaat zichzelf in maart volgend jaar omscholen tot spiritueel consulent.

Eerder dit jaar werd bekend dat de 36-jarige Van der Veer werkzaam was in de prostitutie. Daarvoor werkte ze al langere tijd als webcamgirl.

In eerdere interviews gaf ze aan dat erotisch werk voor de webcam haar voldoening gaf. “Ik geef er een heleboel mensen tegelijkertijd een goed gevoel mee en doe niemand kwaad. Dat is toch mooi? Maar als ik aan het webcammen ben denk ik even niet aan God, dan gaat mijn verstand op nul. Anders heb ik geen zin meer om het te doen.”

Bron: Tippelpagina.nl

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen

Van raam naar seksgebouw

Eén gebouw waar alle sekswerkers van Den Haag hun diensten kunnen aanbieden. Als het aan de ideële stichting Non Nobis ligt, kunnen klanten er over vijf jaar al terecht.

Omwonenden van de Doubletstraat zullen er een gat van in de lucht springen. Na jarenlang lobbyen, is er eindelijk een partij die een einde kan maken aan de raamprostitutie in het Oude Centrum. De ideële vastgoedstichting Non Nobis heeft plannen om elders in Den Haag een gebouw neer te zetten, waar alle sekswerkers uit de stad hun diensten kunnen aanbieden.

Bestuursleden Mart Breedeveld en Jaap de Boer hebben een helder doel voor ogen: de misstanden in de prostitutie te lijf gaan en de sociale positie van de sekswerkers verbeteren. Te beginnen door de verwevenheid van pandjesbazen, exploitanten, pooiers en sekswerkers uit elkaar te trekken. ,,De prostituees moeten kunnen werken in een veilige omgeving”, zegt Breedeveld. ,,Waarbij we zoveel mogelijk zichtmogelijk maken op de geldstromen. Zodat we de schimmigheid zoveel mogelijk minimaliseren.”

De prostituees komen in één groot gebouw met prostitutieramen?

,,Hoe het er precies uit komt te zien weten we nog niet. Er valt te denken aan een groot vierkant, met ramen aan de buitenkant en wellicht ook aan een binnenplein. Maar wat het ook wordt, in elk geval moet er een grote centrale ruimte komen, waar de prostituee zich veilig en onbespied weet. Een plek waar ze kunnen praten met vertrouwenspersonen en met elkaar. Maar ook de plek waar ze de raamhuur aan een centrale balie kunnen betalen en hun eigen dagopbrengst kunnen afstorten. De raamhuur wordt door ons direct overgemaakt aan de exploitant.”

Wie gaat dat betalen?

,,Wij. Het meeste vastgoed dat we in ons bezit hadden, voornamelijk zorgboerderijen, hebben we de afgelopen jaren verkocht. We willen ons nu helemaal richten op vernieuwingen in de prostitutie. We zijn in gesprek met banken om ook van hen ondersteuning te krijgen. We kunnen aantonen dat het lukt.”

Dus het kost de gemeente geen cent?

,,Nee. Tenminste, we komen niet ons handje ophouden voor subsidie. Uiteraard willen we wel ambtelijke ondersteuning. En één aanspreekpunt. Niet alleen tijdens de opstartfase, maar voor altijd.”

Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn.

,,Toch is het volgens ons mogelijk. We hebben er ruim een jaar intensief op gepuzzeld. Het belangrijkste is om er zoveel mogelijk partijen bij te betrekken. Niet alleen gemeente en politie, maar ook vertegenwoordigers van sekswerkers, banken, beveiligingsbedrijven en woningbouwstichtingen.”

In de visie van Breedeveld en De Boer staan de sekswerkers centraal.

,,Velen zitten nu verstrikt in een web van pooiers, huisjesmelkers en exploitanten. Ze zijn enorm afhankelijk en daardoor in een kwetsbare positie.”

Maar dat patroon is toch niet te doorbreken?

,,Wij denken van wel. Sekswerkers krijgen in ons model een grote rol. We willen dat hun beroep eindelijk voor vol wordt aangezien. Het is immers sinds 2000 een volledig legaal beroep. Dus investeren we in pensioenvoorzieningen, juridische ondersteuning, boekhouding, cursussen en schuldhulpverlening. Het zijn zaken waar ze nu vaak moeilijk toegang tot hebben.”

Prostitutie staat ook vaak synoniem voor mensenhandel. Hoe gaan jullie dat te lijf?

,,We weten niet hoeveel vrouwen er vrijwillig achter de ramen staan en hoeveel gedwongen. Exploitanten zijn tegenwoordig verplicht om bij vermoedens van mensenhandel meteen aan de bel te trekken. En om uitbuiting zoveel mogelijk tegen te gaan, willen wij nog een extra check doen. We laten een psycholoog de vrijwillige keuze van elke nieuwe prostituee beoordelen.”

In de Doubletstraat staan steeds meer ramen leeg. Vrouwen werken nu vanuit huis. Is er nog wel een markt voor jullie initiatief?

,,Veel vrouwen staan juist liever achter een raam dan anoniem vanuit huis. Daar is geen controle en geen vangnet bij agressieve klanten. Maar we zien ook dat internet steeds belangrijker wordt. Daarom hebben we naast de ramen ook plannen voor een soort uurhotel.”

Uurhotel?

,,We broeden nog op een geschikte naam, hoor. Maar we willen letterlijk bovenop het gebouw kamers bouwen waar vrouwen kunnen afspreken met hun internetklant. Ze hoeven die dan niet thuis te ontvangen, maar komen in een veilige omgeving, waar in mum van tijd ondersteuning klaarstaat als er iets mis is.”

Hoe weten we zeker dat jullie doen wat jullie beloven?

,,We zijn een stichting zonder winstoogmerk en willen maximaal transparant werken. Alle geldstromen zijn inzichtelijk. De accountant en onze raad van toezicht kijken mee. En we leggen ook verantwoording af aan de gemeente. De controle is dus optimaal.”

De huidige exploitanten zitten vast niet op u te wachten.

,,Het kan inderdaad best een pijnpuntje opleveren. Maar wij kijken naar het geheel. Er zijn nu nog te weinig ontwikkelmogelijkheden voor de vrijwillige sekswerkers, en te veel misstanden in de branche. Dat kan je alleen doorbreken door rigoureus een nieuwe start te maken.”

Waar moet het gebouw komen?

,,Weten we nog niet. Dat hangt mede af van de wensen van de gemeente Den Haag. Sekswerkers werken misschien liever niet op een industrieterrein. Maar te dicht bij een woonwijk geeft weer overlast voor bewoners. Het moet in elk geval een locatie zijn met zoveel mogelijk draagvlak.”

De Doubletstraat zelf is geen optie?

,,Als daar geen draagvlak is, sowieso niet. Daarnaast vraag ik me af of een straat waar iedereen bij elkaar naar binnen kijkt, zo handig is. Neem nu het prostitutiegebied in Antwerpen. Bij de ingang zit een café waar de hele dag de pooiers uit het raam kijken om te controleren of de prostituees precies het bedrag afdragen dat ze hebben opgehaald. Dat soort toestanden willen we absoluut niet.”

Afgelopen jaren deed Non Nobis al een gooi om het nieuwe prostitutiegebied in Utrecht te ontwikkelen.

,,Helaas is dat gegund aan een andere partij”, zegt De Boer. ,,Die bood een hogere huurprijs voor de grond. Wij wilden om principiële redenen niet meer dan de kostprijs betalen. Het geld dat we daarmee bespaarden, wilden we laten terugvloeien naar de prostituees.”

Waarom denken jullie in Den Haag wél een kans te maken?

,,Omdat we weer een jaar verder zijn. En veel hebben geleerd. In Utrecht hebben we veel op eigen houtje gedaan. Inmiddels weten we dat we zoveel mogelijk partijen moeten betrekken. Er komt één waterdicht plan en een gezamenlijke aanpak.”

Wanneer kan het gebouw er staan?

,,Binnen vijf jaar.”

Is dat niet wat al te ambitieus?

,,Dat zijn we ook. Het enige dat er voor nodig is, is politieke wil. En als het lastig blijkt de Doubletstraat en de Geleenstraat eerder te sluiten dan moet ons gebouw er misschien maar een tijdje mee concurreren. Ik denk dat ons initiatief op lange termijn levensvatbaar is.”

Bron: Tippelpagina.nl

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen

Stadsbestuur ziet niets in sluiting Doubletstraat

De kans dat de prostitutieramen op de Doubletstraat binnen een paar jaar gesloten kunnen worden, is een stuk kleiner geworden. Het Haagse stadsbestuur heeft een plan van het CDA hiervoor naar de prullenbak verwezen.

Het CDA had graag gezien dat Den Haag hetzelfde zou opereren als Groningen. Daar is de prostitutie de afgelopen jaren uit het beruchte A-kwartier verbannen. Sexexploitanten kregen er vijf jaar geleden al te horen dat er vanaf 2016 geen prostitutie in de buurt meer was toegestaan. Exploitanten die daarvoor een schadevergoeding wilden, zijn tot nu toe door de rechter in het ongelijk gesteld.

Sluiting

De vergelijking met Groningen gaat echter niet op, stelt wethouder Wijsmuller (HSP) in een reactie. In Groningen waren voldoende alternatieve mogelijkheden voor het A-kwartier voorhanden, terwijl daar in Den Haag volgens hem geen sprake van is. Daarom zou sluiting niet kunnen.

De gemeente Den Haag wil op zich graag af van de prostitutie in de Doubletstraat, maar wil dat een particulier de portemonnee trekt om de ramen te verplaatsen naar een locatie buiten het centrum.

Bron: Ad.nl

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen

Agente gewond door agressieve hoerenloper Doubletstraat

Een lastige klant op de Doubletstraat zorgde vrijdagavond voor veel problemen. Een 31-jarige Hagenaar wilde de kamer niet verlaten en verzette zich zo heftig dat een agente gewond raakte.

De politie kreeg rond 22.15 uur een melding dat er in één van de kamers op de Doubletstraat een lastige klant was. De man weigerde te vertrekken, ondanks dat zijn tijd erop zat volgens de dame die hij bezocht. De politie verzocht hem te vertrekken en zich te legitimeren, maar daar luisterde hij niet naar.

Toen ze hem hierom aan wilden houden, begon hij zich te verzetten. Hij schopte en sloeg om zich heen. Een van de agenten werd zo hard geschopt dat ze gewond raakte aan haar elleboog. Ze moet voorlopig een mitella dragen. Het is uiteindelijk toch gelukt de man geboeid in de politieauto te zetten. De politieagente heeft aangifte tegen hem gedaan.

Bron: omroepwest.nl

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen

‘Vroeger was het veel gezelliger in de prostitutie’

Prostitutie is de prostitutie niet meer. Vroeger was het veel gezelliger, zegt Frans van den Broek (72), beheerder van prostitutiepanden in de Haagse Geleenstraat. ‘Frans Geleen’, zoals hij wordt genoemd, kan het weten. Hij werkt er al 50 jaar. ‘De écht goede prostituees deden hun werk zo behendig dat ze minder seks hadden dan een middenstandsvrouw.’

Die halve eeuw van Frans in één van de laatste drie hoerenstraten van Den Haag – ooit waren er zeker twintig – is nog zuinigjes geschat. Als tiener liep Frans aan de achterkant van de peeskamers rond om, wat hij noemt, de catering voor de dames te verzorgen. ,,Zeg maar gerust loopjongen. Ik bracht aan de achterzijde de koffie rond en haalde belegde broodjes, daar kreeg ik een goede fooi voor.”

Inmiddels is hij zo bekend in de hoerenbranche dat ze hem ‘Frans Geleen’ noemen. Als oudere seksbazen, en dat zijn er veel, hem aan de overkant van de straat zien, wordt hij wel met ‘Broekie’ aangeroepen, maar dat is alleen omdat zijn achternaam Van den Broek is.

Als beheerder, grijs kuifje, goudkleurig brilmontuur met getinte glazen, sigaartje in zijn linkerhand, ziet hij alles, ook als ze hem niet zien. In het kozijn ligt, tussen het bakje met schildpadjes en twee asbakken, een verrekijker. Die hoort bij dit aparte werk. Drugs heeft hij naar eigen zeggen nooit gebruikt. ,,Daar is nog nooit iemand beter van geworden. Dat is ook een van mijn taken: om erop toe te zien dat de meisjes niet gebruiken en ook dat er geen dealer komt rondhangen. Verder let ik op dat de meisjes niet dag en nacht werken. Bij mij is dat van tien uur ’s morgens tot vijf uur óf van vijf uur tot even na middernacht. Ik zie er ook op toe dat de kamers tweemaal per dag worden schoongemaakt, ’s morgens een keer voor ze beginnen en in de namiddag. En ik haal de huur op.”

Vroeger, in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw, was volgens Frans de prostitutie veel gezelliger dan tegenwoordig. ,,De meisjes gingen nog naar Henkie de kapper, om er zo mooi mogelijk uit te zien. Je mocht niet bijna naakt staan, zoals nu. Terwijl dat blote bikinigedoe geen extra klanten trekt. Dat heb ik de dames al honderd keer verteld.”

Uitpezen

,,Een man moet wat te raden hebben, dat maakt het kijken spannend. De écht goede prostituees deden hun werk zo behendig dat ze minder seks hadden dan een middenstandsvrouw. De klant kwam binnen in een gezellige, warme kamer. Na wat kletsen stapte ze uit haar jurk. Voor een tientje erbij liet ze een bh-bandje zakken. Nog meer praten, over wat voor werk hij deed, en wat extra geld erbij, het broekje. Veel deden zo behendig het condoom om dat de klant vaak te vroeg aan zijn gerief kwam.”

,,Dat uitpezen is er niet meer bij. Veel buitenlandse vrouwen spreken twee woorden Engels, yes en no, en vier woorden Nederlands. Neuken, pijpen, met condoom. Dus wordt er weinig gekletst. Hoe kun je dan een leuk contact leggen met een klant, helemaal als ze net uit Turkije of Marokko komen en zeker niet als ze alleen Pools spreken. Voor 20 euro willen die jonge gasten erop.”

,,Voor mij mogen de Hollandse vrouwen zó terugkomen. Een goede prostituee kan een man versieren, laten denken dat ze voor hem valt. Dat is het halve werk. Maar die gaan niet meer voor een grijpstuiver plat.” Het waren gouden tijden. ,,Als er een Amerikaans vliegdekschip was aangekomen, stond er een file van taxi’s en die mannen in de rij bij een raam. Hebben we volgnummertjes staan uitdelen.”

Gastvrouw

Het woord hoer krijgt Frans niet over zijn lippen. ,,Ik vind dat denigrerend, ik noem ze gastvrouw.” Dat is net zoiets als exploitanten die niet meer als pooier aangeduid mogen worden. Daar heeft Arie de Jong, de in 2001 overleden raamexploitant in de Doubletstraat, ook bekend als Arie Grote Kop, voor gezorgd. Als voorzitter van de vereniging van raamexploitanten spande die een zaak aan bij Raad voor de Journalistiek en liet aantekenen dat hij en zijn collega’s verhuurder van onroerend goed zijn. Van den Broek kende Arie goed en ook andere exploitanten. ,,Maar Russische pooiers, die hier een pand wilden kopen, die houden we netjes buiten de deur.”

Hij haalt zijn schouders op over de aangedikte, vaak verzonnen verhalen in boeken en op websites van zogenaamde penoze die nog minder dan loopjongens waren en wat namen in de prostitutiewereld in het koffiehuis hebben gehoord.

‘Paasei’

Hij kent die praatjes, ook die over ‘de Strik’, bekend als het ‘Paasei’, zo genoemd omdat ze zo’n grote strik in het haar droeg. De vrouw die aan het Groenewegje mannen uit alle lagen van de bevolking bediende, maar ook in haar achterkamer meisjes liet werken, en voor dat nijvere handwerk van veertig jaar nooit een lintje heeft gehad.

Dat laatste blijkt een teer punt voor Frans. ,,Ik heb me meer dan vijftig jaar ingespannen om alles zo netjes mogelijk te laten verlopen en ook nog steeds geen lintje. Prostitutie is een legale branche. Discreet ook. We vertellen nooit wie we hier zien. Dat is een erecode. Je moet aan alle regels voldoen en vergunningen halen. En belasting betalen. Dan kan toch iemand van de gemeente een lintje voor me aanvragen?”

Toekomst

De toekomst van de raamprostitutie ziet Frans somber in. ,,Ik denk serieus dat de Geleenstraat in deze vorm over tien jaar niet meer bestaat. Kijk eens hoeveel potentiële klanten er nu in de straat lopen. Als je vroeger achthonderd gulden verdiende, hadden veel mannen er twee- of driehonderd gulden zwart bij. Dat zwarte geld maakten ze hier op. Maar met een modaal inkomen en een gezin kan een nummertje buiten de deur er bijna niet meer af. Je zit sowieso met dat dure parkeergeld. De gemeente is niet van plan om de panden te kopen. Daar is geen geld meer voor. Maar die controleert steeds strenger. Ik zie wel vijftig keer per dag een politiewagen in de straat. Stapvoets, want die jonge gasten zitten ook naar de meisjes te kijken.”

Dat zal Van den Broek niet overkomen. Hij valt op mannen, niet op vrouwen. Daarom kan hij vast ook zo goed met de huursters opschieten.

Bron: Ad.nl

Geplaatst in Nieuws | Een reactie plaatsen